tag:blogger.com,1999:blog-66564189553095048372011-07-08T16:55:56.718+05:00Բրազիլի Պատմությունը:::History of Brazil in ArmenianԲրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.comBlogger61100tag:blogger.com,1999:blog-6656418955309504837.post-16086980768927891902010-04-29T20:42:00.003+05:002010-04-29T20:46:12.978+05:00Բրազիլ եզրի ծագումնաբանությունը<div style="text-align: justify;"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CPC%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CPC%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CPC%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Sylfaen;
panose-1:1 10 5 2 5 3 6 3 3 3;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:67110535 0 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-format:other;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-520092929 1073786111 9 0 415 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:595.3pt 841.9pt;
margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> </div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 5pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">Իրականում </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">«</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">բրազիլ</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">»</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;"> եզրն ընդհանրապես կապ չունի որևէ բառի հետ, որը ծագում է հնդկացիական մշակույթից: Անվան ծագումը հայտնաբերելու համար ուսումնասիրվել են հնադարյան բազում աշխատություններ:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">Հույն պատմիչ Պլատոնի աշխատություններից մեկում` «</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;">Timeu e Crítias</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">»</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;">-</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">ում</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;">, </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">հիշատակվում է Գիբրալթարի նեղուցից արևելք ընկած երկրի գոյության մասին: Որոշ ուսումնասիրողների կողմից այս հիշատակումն է նախանշան դարձել ամերիկյան մայրցամաքը հայտնաբերելու համար: <br />Գոյություն ունեն նաև նույն ժամանակի այլ քարտեզագրական աղբյուրներ, որոնք ցույց են տալիս <b>Բրազիլ</b> կամ <b>Բրեազիլ </b>կոչվող ինչ-որ կզղու վայրը:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">Այդ կղզին գտնվում էր Իռլանդիայի և Ատլանտյան օվկիանոսի միջակայքում: Ըստ որոշ աղբյուրների այս կղզին ուներ միստիկական և դրախտային հատկանիշներ: Այսպիսով կարող ենք ենթադրել, որ եվրոպացի ժողովուրդը մինչ իբերական ծովային գործողությունների իրականացումը </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">արդեն </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">նախագծում էր </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;"> իր պատկերացումներում</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;"> այդ կախարդական վայրի հայտանբերումը, որտեղ դժվարություններն ի սպառ բացակայում էին: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">Կա մի իռլանդական լեգենդ, որտեղ խոսվում է անծանոթ <b>Hy Brazil</b> կղզու մասին, որը թարգմանվումէ </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">«</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">օրհնված երկիր</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">»</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">: Այդ </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">«</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;"><i>դրախտատեղին</i></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">»</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;"> չիմանալու փաստը բացատրվում էր նրանով, որ այն ընդմիշտ պատված էր մառախուղով:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;"><br />Այդ վայրը, որը միայն տեսանելի էր դառնում յոթ տարին մեկ անգամ, բացահայտվել է իռլանդացի վանական սբ. Բրանդոնի կողմից </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">մոտավորապես 565թ</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> <br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">Որոշ լեզվաբաններ ներկայացնում են, որ <i>բրազիլ</i> եզրը սերում է կելտերենից, որը նշանակում է <i>հաջողակ</i> կամ <i>կախարդիչ</i>: Հաջորդ վարկածում նշվում է, որ բառի ծագումը իռլանդերեն </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">«</span><span style="font-size: small;"><b><span style="font-family: "Times New Roman","serif";">Uí Breasil</span></b></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">»</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">արտահայտությունն է, որը նշանակում է </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">«</span><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Բրեազիլ կլանի հետնորդներ</span></i></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">»</span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">: Մեկ այլ ուսումնասիրության համաձայն եզրը կապում են փյունիկերեն <b>barzil</b> բառի հետ, որը նշանակում է մետաղներով լի, հարուստ վայր: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> <br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif"; font-size: small;">Բազում բացատրությունների մեջ, հատկանշականն այն է, որ տվյալ եզրը ծառայել է հետևյալ նպատակով` արտահայտելու բարիքներով, հարստություններով, առատություններով լի վայրը: Այսպիսով նկատում ենք, որ պորտուգալացիները բրազիլական տարածքն անվանելիս անդրադարձել են այն լեգենդին, որը առկա էր եվրոպացիների մտքերում դարեր շարունակ:<br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 5pt; text-align: right;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Ռաֆայել Ղազարյան</span></i></span><span style="font-family: "Times New Roman","serif"; font-size: small;"> <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6656418955309504837-1608698076892789190?l=brazilarmenia.blogspot.com' alt='' /></div>Բրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6656418955309504837.post-90441430989341359232010-04-27T09:13:00.000+05:002010-04-27T09:13:54.708+05:00Հանքարդյունաբերությունը գաղութային Բրազիլում<span style="font-size: small;"></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Սկաած 16-րդ դարից` Բրազիլի Սան Վիսենտե կապիտանիայում արդեն հայտնաբերվել էին ոսկու սուղ պաշարներրով որոշակի հանքեր: Սակայն, ցածր եկամտաբերության պատճառով, դրանք հետագայում դադարեցին գործել:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Միայն 18-րդ դարում հանքարդյունաբերությունն իր ուրույն տեղը զբաղեցրոց Բրազիլում: Ոսկու և ադամանդի հանածոներով նշանավորվում էին Գոիասը, Մատո Գրոսոն և հատկապես Մինաս Ժերայիսը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Այս անգամ արդեն մեծապես ընդլայնվեց և զարգացավ քաղաքային կյանքը, որի ներկայացուցիչներն էին հանդիսանում շաքարային տնտեսության գյուղական նախկին համայնքները` ի տարբերություն նախորդ ժամանակաշրջանների, երբ քաղաքներում հաստատվում էին ավելի շատ արիստոկրատ հասարակությունը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Բրազիլում հանքահանությունն իր գագաթնակետին հասավ 1750-1770թթ: Դա տեղի ունեցավ այն ժամանակ, երբ Անգլիան, կամաց-կամաց դառնալով արդյունաբերական երկիր և գերիշխող ուժ տարածաշրջանում, սկսեց ավելի մեծ ազդեցություն ունենալ Պորտուգալիայի տնտեսության վրա:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ի տարբերություն Անգլիայի, որը տնտեսական վերելք էր ապրում, Պորտուգալիան բազում տնտեսական ու ֆինանասկան դժվարությունների էր բախվել ԱՖրիկայում և Արևելքում սեփական տարածքների կորստի պատճառով Իբերական Միության 60-ամյա իսպանական գերիշխանությունից հետո: Գոյություն ունեն բազմաթիվ համաձայնագրեր, որոնք ապացուցում են Պորտուգալայի աճող կախվածությունը Անգլիայից: Այդ ամենից առանձնացվում է Մեթհուեմի Համաձայանգիրը` կնքված 1703 թ., որով Պորտուգալիան պարտավորվում էր կտորեղեն ձեռք բերել միմիայն Անգլիայից, իսկ վերջինս` պորտուգալական գինիները: Այս համաձայնագրի կնքումով Պորտուգալիայում մանուֆակտուրաներն սկսեցին թուլանալ` միևնույն ժամանակ առևտրային կշռում ավելի բարձրացնելով նախկինում առկա ուժեղ դեֆիցիտը, որտեղ ներմուծումների արժեքը (անգլիական կտորեղեն) գերազանցում էին արտահանմումներին (գինիներ): Հատկանշական է նաև, որ Մեթհուեմի համաձայանգիրը տեղի է ունեցել` Մինաս Ժերայիսում ոսկու առաջին մեծ հանքերի հայտնաբերումից մի քանի տարի հետո, իսկ մինչ համաձայնագրի ստորագրումը անգլիական արտահանումենրն արդեն սկսել էին քայքայել պորտուգալական մանուֆակտուրային տնտեսությունը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="font-size: small;">Հարկային կոշտ քաղաքականությունը</span></i></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Նույն ժամանակաշրջանում, երբ իսպանական Ամերիկայում հանքերի սպառման պատճառով արդեն նկատվում էին ապրանքային գների բարձրացման միտումները, Բրազիլը մշակում էր շաքարային տնտեսությունը դեպի հանքայինին անցնելու նոր տարբերակը, որն ի տարբերություն գյուղատնտեսության և այլ բնագավառների, ինչպիսին էր օրինակ` անասնապահությունը, ենթակա էր հսկողության և խիստ կարգուկանունի, որն իրականացվում էր մետրոպոլիայի կողմից: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Քանի որ ոսկու հանքերը, որոնք գտնվել էին 17 դ. Սան Վիսենտեում, սուղ ու աղքատիկ էին այդ իսկ պատճառով բավականին երկար կանոնակարգ էր մշակվել այդ հանքերն ազատ շահագործելու համար: Պորտուգալիան, որպես մետրոպոլիա, իրավունք ուներ պահուստավորել հանքահանված ոսկու մեկհինգերորդ մասը: Մինաս Ժերայիսում նոր հանքերի հայտնաբերումներով վերահսկողության և շահագործման մասին հին օրենսդրական կարգը փոխարինվեց մեկ այլով, այսինքն` սույն գործընթացներն այս անգամ անցան վերահսկիչ-կառավարիչների, գուարդամորեների, ոսկու հանքերի համար նախատեսված զին-պատգամավորական խմբերի ենթակայության ներքո: Այս օրենսդրությունն իր կառավարմանը նոր ձևաչափով տևեց մինչև գաղութային ժամանակահատվածի վերջը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Այդ հաստատված համակարգը աշխատում էր հետևյալ կերպ` վերահսկելու և հանքային տարածքների մեկհինգերորդ մասը գանձելու համար ոսկի հայտնաբերված կապիտանիայում մեկ ընդհանուր վարչարարի տնօրինությամբ ստեղծվել էր հանքային տնտեսության վարչությունը, որն էլ անմիջապես ենթարկվում էր մետրոպոլիային:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Հանքավայրերի հայտնաբերումը պարտադիր զեկուցվում էր կապիտանիայի վերահսկիչ-կառավարչին, որտեղ նա պահանջում էր գուարդամորեներին սահմանագծել տարածքները և նշել հայտնաբերման օրը, որոնք հետագայում պետք է բաշխվեին հանքարդյունաբերողների միջև:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Եթե հանքարդյունաբերողն ինքն էր հայտնաբերում հանքավայրը, իրավունք ուներ ընտրելու շահագործման երկու խողովակներ, մինչդեռ գուարդամորը ընտրում էր միայն մեկը, որն անցնում էր թագավորական գանձարանի հսկողության ներքո` հետագայում աճուրդում վաճառվելու նպատակով: Հողատարածքների բաժանումը ուղիղ համեմատական էր հանքարդյունաբերողի ստրուկների թվաքանակին: Նրանք, ովքեր ունեին ավել քան 12 ստրուկ, ստանում էին հանքի շահագործման նպատակով ընդհանուր մեկ խողովակ, որն էլ հավասար էր մոտ 3000ք/մ: Մնացած հողակտորները խաղարկվում էին նրանց միջև ում կհետաքրքրեր դրանց ձեռք բերումը: Ձեռք բերված հողատարածքը չկորցնելու համար հողի սեփականտերը պարտավոր էր սկսել հանքերի շահագործումը 40 օրվա ընթացքում: Խողովակի վերավաճառքը միայն թույլատրելի էր, եթե սեփականատերը հաստատում էր իր ենթակայության տակ գտնվող բոլոր ստրուկների կորստի փաստը: Սակայն, նոր բանվորներ ձեռք բերելուց հետո, հանքարդյունաբերողը կարող էր կրկին գնել շահագործման մեկ այլ խողովակ: Իսկ երրորդ անգամ նույն իրավիճակը կրկնելու դեպքում նա կարող էր ընդմիշտ զրկվել հողատակտորներ ձեռք բերելու բոլոր իրավունքներից:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Մեկհինգերոդ մասի գանձումը հանքարդյունահանողները միշտ էլ դիտում էին պետության կողմից որպես չարաշահում, որի պատճառով տեղի էին ունենում ստվերային ու թաքուն գործողություններ: Այդ ամենը կանխելու համար մետրոպոլիան ստեղծեց գանձումների նոր ձևեր:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Սկսած 1690թ. Բրազիլում ստեղծվեցին վերահսկիչ պալատները: Սույն կառույցները ղեկավարվում էին թագավորական գանձարանի կողմից, որոնք վերցնելով ողջ արդյունահանված ոսկին, դրանք վերածում էին դրոշմված սալիկների և, առանձնացնելով դրանց մեկհինգերորդ մասը, միայն հետո վերադարձնում սեփականատիրոջը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ոսկին մեկ այլ ձևով օգտագործելու դեպքում, օրինակ` փոշու, գնդաձև ձուլակտորի կամ էլ չդրոշմված տեսքով, օրինազանցը խստորեն պատժվում էր, սկսած` գույքի բռնագրավումից, ընդհուպ Աֆրիկայի պորտուգալական գաղութներից մեկում ցմահ աքսորով:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Քանի որ հնարավոր էր ոսկին հեշտությամբ թաքցնել` փոքր ծավալի մեջ բարձր արժեք ունենալու հատկության շնորհիվ, ստեղծվեց նոր հարկատեսակ, որով կայուն ձևով գանձվում էր տարեկան 30 (մոտ 450կգ) առոբա ոսկի: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Վճարումներից խուսափելու դեպքում կառավարությունը կիրառում էր դեռամա (derrama) պատժամիջոցը, այսինքն` տեղի էր ունենում պարտապանի ունեցվաքի բռնագրավում 100 առոբայի չափով: Հետագայում նաև ստեղծվեց գլխաքանակի տուրքը, որով հանքարդյունաբերողը գանձվում էր իր ենթակայության տակ գտնվող ստրուկների քանակի համար: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ամեն անգամ, երբ հայտարարվում էր դեռամա տվյալ կապիտանիայում տեղի էին ունենում բազմապիսի բռնություններ: Զինված ուժերը մոբիլիզացվում էին, բնակչությունն ապրում էր ահի մթնոլորտում, մարդկանց տները օրվա ցանկացած ժամի կարող էին անօրինական կերպով մուտք գործել, ձերբակալություններն անխուսափելի էին: Հաճախակի այս ամենը տևում էր ամիսներ, որի ժամանակ մարդիկ կորցնում էին բոլոր տեսակի անձնական երաշխիքները: Ցանկացած անձ, ցանկացած ժամի կարող էր կորցնել սեփական ունեցվածքը, ազատությունը, նույնիսկ կյանքը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Սակայն սույն գործողությունները կրճատվեցին 1762 թ. հետո: Վերջին անգամ, երբ նախապատրաստվում էր հերթական դեռաման` 1788թ., միայն ամենավերջում այն չեղյալ համարվեց, քանզի ղեկավարությունը տեղեկացել էր, որ եթե կապիտանիայում ևս մոկ անգամ իրականացի հերթական գանձումը ապա Մինաս Ժերայիսում բողոքի և ապստամբության մեծ ալիքն անխուսափելի էր: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: small;">Ռաֆայել Ղազարյան</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6656418955309504837-9044143098934135923?l=brazilarmenia.blogspot.com' alt='' /></div>Բրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6656418955309504837.post-47392934233193731222010-04-26T10:14:00.001+05:002010-04-26T10:16:01.584+05:00Շաքարային տնտեսության հիմնումը Բրազիլում<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"></span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CADMINI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CADMINI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CADMINI%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Sylfaen;
panose-1:1 10 5 2 5 3 6 3 3 3;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:67110535 0 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-format:other;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;
mso-fareast-language:EN-US;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:595.3pt 841.9pt;
margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 5pt; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"> </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Հայտնաբերումից հետո գրեթե մեկ հարյուրամյակ Պորտուգալիան շարունակ իրականցնում էր բրազիլական տիրույթների պաշտպանությունը հոլանդացիների և ֆրանսիացիների հարձակումների սպառնալիքները կանխելու համար:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Մինչև 16-րդ դարի կեսը պորտուգալական կառավարության և պորտուգալական մերկանտիլ բուրժուազիայի համար առավել հետաքրքիր էին արևելյան ապրանքների առևտրից ստացվող շահույթներ: Հետագայում, սակայն, արևելքի հետ առևտրային ճգնաժամի պատճառով Պորտուգալիան իր ուշադրությունը սկսեց սևեռել Ամերիկայի սեփական գաղութի վրա: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Լուծումը</span></span><span style="font-size: small;"><span style="font-family: "Sylfaen","serif";"> </span></span><span style="font-size: small;"><span style="font-family: "Sylfaen","serif";"> Բրազիլում շաքարային ձեռնարկությունների հիմանդրումն էր: Այն ժամանակ շաքարը համարվում էր բացառիկ ու շքեղության դրսևորում, որի հանդեպ Եվրոպայում գոյություն ունեցող մեծ պահանջարկի պատճառով վաճառքի գները տեղական շուկաներում բավականին բարձր էին:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Բրազիլում հիմնված շաքարային տնտեսությունը զարգացավ գաղութային <b><i>Հին Համակարգի</i></b> ներքո և ենթարկում էր <i>մետրոպոլիայի</i> կողմից թելադրված օրենքներին: Մի համակարգ, որի հիմքն էր հանդիսանում մերկանտիլիզմը: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">16-17դդ. Բրազիլի տնտեսության հիմքն էր համարվում շաքարեղեգնի արտադրությունը: Շաքարը դարձավ արտահանման գլխավոր և հիմանական ապրանքատեսակը, այդ կարգավիճակ տևեց մինչև 17 դարի կեսերը, քանզի այդ ժամանակ միևնույն ոլորտում սկսեց մրցակցությունը կիսել Անթիլների հետ:</span></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 5pt; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: "Sylfaen","serif";"> </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Շաքարեղեգը, որ համարվում էր ասիական բույս, եվրոպական մայրցամաք էր բերվել արաբների միջոցով:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Պորտուգալիային ծանոթ էին շաքարի արտադրության բոլոր տեխնոլոգիաները: Երբ գաղութացրեց Ատլանտյան օվկիանոսում գտնվող Կանաչ Հրվանդանի և Մադեիրայի կղզիները, այնտեղ սկիզբ դրեց շաքարեղեգնի պլանտացիաները և շաքարի արտադրությանը: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Մշտական տնտեսական գործունություն ձևավորելու ու գաղութի համակարգված բնակեցումը խթանելու համար Պորտուգալիան լավագույն միջոցն էր համարում շաքարային ձեռնարկությունների հիմնադրումը: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Շաքարեղեգն առաջին անգամ ներմուծվեց Բրազիլի Սան Վիսենտե կապիտանիայում 1532թ. Մարտին Աֆոնսո դե Սոուզայի կողմից: Սան Պաուլոյի մերձափնյա շրջանում գտնվող Սան Վիսենտե կղզում նա կառուցեց շաքարի մշակման արտադրամաս (<b><i>Engenho de açúcar</i></b>):</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">1540թ. շաքարի էնժենյոներ կային Սան Վիսենտեյի ու Պերնամնբուկոյի ժառանգական կապիտանիներում: Իսկ 1560 թ. գաղութում կար ավելի քան 60 նման արտադրամասեր: Երկրի հյուսիսարևելյան մասը դարձավ շաքարեղեգնի արտադրության գլխավոր տարածաշրջանը: Բրազիլում շաքարային ձեռնարկություների հաջողության գրավականն էր հանդիսանում արևադարձային կլիման և բերքատու հողը: </span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Պորտուգալիան շաքարային ձեռնարկությունների հիմնադրումից սպառողական շուկայի ընդլայնման ու բարձր գների առումով նորանոր ներդրումների մեծ հնարավորություն էր տեսնում: Այն ժամանակ այդ գործում նրանց մեծ օժանդակություն ցուցաբերեցին մասնավորապես հոլանդացիները` հանդիսանալով շաքարի հիմանական տարածողը Եվրոպայում: Բրազիլական շաքարային ձեռնարկությունների ֆինանսավորմանը հոլանդացիները մասնակցում էին առաջին իսկ պահից: Նրանք հսկում էին փոխադրումները, շաքարի մշակումը և տարածումը եվրոպական շուկայում:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"><br /></span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Այսպիսով Բրազիլում ստեղծվեց մի տնտեսություն, որը բացառապես ուղված էր արտաքին շուկային: Տնտեսություն, որը հիմնված էր մեծ սեփականության, մոնոկուլտուրայի և ստրկական աշխատանքի համակարգերի վրա:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"> </span><span style="font-family: "Sylfaen","serif";">Մեծ սեփականություններ ստեղծվեցին գաղութային տարածքների մեծությունների պատճառով և, որովհետև շաքարեղեգնի կուլտուրան միայն շահավետ էր լայնամաշտաբ արտադրանքի դեպքում: Մոնոկուլտուրան արդյունավետ էր համարվում հիմնելու այնպիսի տնտեսություն, որը բարձր շահութաբերություն կցուցաբերեր մետրոպոլիայի համար: Շաքարեղեգնի ընտութունը, ըստ էության, հարկադրեց մոնոկուլտուրան, այսինքն Բրազիլը պետք է դառնար միայն շաքարի արտադրության համար նախատեսված մասնագիտացված բարձրակարգ ձեռնարկություն: Ուստի տնտեսական բազմազանությունը չէր հետաքրքրում մետրոպոլիային, որովհետև այն կառաջացներ ավելի քիչ շահութաբերություն:</span><span style="font-family: "Times New Roman","serif";"> <o:p></o:p></span></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><div style="text-align: right;"><i>Ռաֆայել Ղազարյան</i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6656418955309504837-4739293423319373122?l=brazilarmenia.blogspot.com' alt='' /></div>Բրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6656418955309504837.post-11535968542240245822010-04-26T08:58:00.003+05:002010-04-26T09:43:53.742+05:00Բրազիլի հնդկացիները, նրանց մշակույթն ու պատմությունը, հասարակական կազմը<span style="font-size: small;"></span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 10" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 10" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CTeste%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:SimSun;
panose-1:2 1 6 0 3 1 1 1 1 1;
mso-font-alt:宋体;
mso-font-charset:134;
mso-generic-font-family:auto;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:3 680460288 22 0 262145 0;}
@font-face
{font-family:Sylfaen;
panose-1:1 10 5 2 5 3 6 3 3 3;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:67110535 0 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:"\@SimSun";
panose-1:2 1 6 0 3 1 1 1 1 1;
mso-font-charset:134;
mso-generic-font-family:auto;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:3 680460288 22 0 262145 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:SimSun;}
@page Section1
{size:612.0pt 792.0pt;
margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> <br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Պատմաբանները պնդում են, որ նախքան եվրոպացիների հայտնվելը ամերիկյան մայրցամաքում, այնտեղ կար մոտ 100 միլիոն հնդկացի բնակչություն: Միայն Բրազիլի տարածքում այդ թիվը հասնում էր 5 միլիոնի: Ըստ լեզվական տարբեր ճյուղերի, բրազիլացի հնդկացիները բաժանված էին ցեղերի: Դրանք էին` մերձափնյա շրջաններում բնակվող <i>տուպի-գուարանիները</i><b>,</b> կենտրոնական սարահարթի շրջանում` <i>մակրո-ժեները</i> և <i>տապուիասները</i>, Ամազոնիայի շրջանում`<i><b> </b>արուաքները</i> և <i>կարաիբաները</i>: Ներկայումս բրազիլական տարածքում կա մոտ 400 հազար բնիկներ, որոնք հիմնականում բնակվում են պետական արգելոցներում: </span><br /><br /><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: Sylfaen;">Հնդկացիների հասարակարգը մինչ </span><span style="font-family: Sylfaen;">պորտուգալացիների հայտնվելը </span><span style="font-family: Sylfaen;">մայրցամաքում</span></i></span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">1500թ. հնդկացիների և պորտուգալացիների միջև շփումները շատ տարօրինակ էին, քանզի ոչ մի ընդհանրություն չկար նրանց մշակույթներում: Հնդկացիների մասին տեղեկությունները մեզ հասել են պորտուգալացի ծովագնաց Պեդրո Ավարես Կաբրալի նավատորմի գրագիր <i>Պերո Վազ դե Կամինյաից </i>և ճիզվիտների կողմից թողած փաստաթղթերից:</span><br /><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Բրազիլացի հնդկացիները հիմնականում զբաղվում էին որսորդությամբ, ձկնորսությամբ ու եգիպտացորենի, լուբու, դդմի և հատկապես մանդիոկայի գյուղատնտեսությամբ: Ընտանի կենդանիներից պահում էին միայն վարազներ և ծովախոզեր: </span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Հնդկացի տարբեր ցեղերի միջև շփումները հիմնված էին հասարակական, քաղաքական և հոգևոր կարգերի վրա: Դրանք </span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">հատկապես տեղի </span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">էին ունենում պատերազի, ամուսնության, թաղման արարողակարգի, թշնամիների հետ հաշտության ժամանակ:</span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Հնդկացիները իր պատրաստելիս </span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">հիմնականում </span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">նախընտրում էին բնական հումքը: Նրանք ակնածանքով էին վերաբերվում բնությանը` նրանից հանելով գոյատևման համար միայն անհրաժեշտը մասը: Փայտից պատրաստում էին նավակներ, նետ ու աղեղներ, պատյաններ: Ծղոտից գործում էին զամբյուղներ, ցանցեր և կարպետներ: Կավը նույնպես շատ էր օգտագործվում ամանների, կաթսաների և տնային այլ պարագաների պատրաստեման մեջ: Թռչունների բմբուլները և կենդանիների կաշին ծառայում էին հագուստներ կարելու և ցեղային ծիսակարգերի ժամանակ նախատեսված զարդարաքնի պարագաների մեջ տեղադրելու համար:</span><br /><br /><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: Sylfaen;">Հնդկացիների հասարակական կազմը</span></i></span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Հնդկացիների միջև հասարակական դասակարգումներ չկան, ինչպես սպիտակների մոտ: Բոլորն ունեն միևնույն իրավուքները և ստանում են միևնույն վերաբերմունքը: Օրինակ` հողը պատկանում է բոլորին, և հնդկացին որս անելիս սովորաբար այն բաժանում է բոլորի միջև: Միայն աշխատանքային անհատական գործիքներն են (կացին, աղեղներ, նետեր, նիզակներ) հանդիսանում որպես սեփականություն: Ցեղային համայնքում աշխատում են բոլորը, սակայն աշխատանքի հասարակական բաժանումը տեղի է ունենում ըստ սեռի և տարիքի: Կանայք պատասխանատու են կերակուր պատրաստելու, երեխաներին դաստիարակելու, քաղհանի և սերմնացանի համար, իսկ տղամարդկանց բաժին է ընկնում ավելի ծանր աշխատանաք` որսորդություն, ձկնորսություն, ծառահատումներ և պատերազմներ:</span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Ցեղային կազմի երկու կարևորգույն անձիք են հանդիսանում <i>պաժեն</i> և <i>կասիքը</i>: <i>Պաժեն</i> համարվում է ցեղային քուրմը, որովհետև նա է միայն իմանում բոլոր ծիսակարգերը և ստանում աստվածների կողմից ուղղարկված հաղորդագրությունները: Տեղյակ լինելով հիվանդությունները բժշկելու համար նախատեսված բոլոր տեսակի բույսերից ու թուրմերից` նա նաև համարվում է ցեղի հեքիմը: Կասիք-ցեղապետը նույնպես կարևոր նշանակաություն ունի. </span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">միայն </span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">նա է կազմակերպում և առաջնորդում հնդկացիներին:</span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Հնդկացիների դաստիարակությունը չափազանց հետաքրքիր է: Երեխաները, որոնք կոչվում են <i>կուրումիններ</i>, սովորաբար հետևում են մեծահասակների գործողություններին մանուկ հասակից: Օրինակի` երբ հայրը պետք է որսի գնա, երեխային էլ է իր հետ տանում: Ուստի հնդկացիական դաստիարակությունը բավականին պրակտիկ է և կապակցված է ցեղային կյանքի իրականությանն հետ: Դառնալով 13 տարեկան` երեխան, որպեսզի համարվի չափահաս, անցնում է որոշակի փորձությունների և հատուկ ծիսակատարության միջով:</span><br /><br /><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: Sylfaen;">Շփումը հնդկացիների և պորտուգալացիների միջև</span></i></span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Առաջին շփումները թեև շատ օտար թվացին, միևնույն ժամանակ հարգալից էին և հաճելի: Բայց, երբ պորտուգալացիներն սկսեցին զբաղվել պաու-բրազիլ ծառատեսակի շահագործումով, որոշեցին ստրկացնել շատ հնդկացիների, բացի այդ օգտագործեցին նաև <i>էսկամբոն</i>: Հետագա գործողություններն ավելի դաժան բնույթ կրեցին: Պորտուգալացիները հողերը գրավելու համար հնդկացիների նկատմաբ տարատեսակ բռնություններ էին իրականացնում, սպանում, հիվանդություններ տարածում, որպեսզի թուլացնեն և կազմալուծեն նրանց ցեղային համայնքները: Նման դաժան վերաբերումնքը տևեց դարեր շարունակ, որն էլ հանդիսանում է այսօրվա հնդկացի բնկաչության թվաքականակի նվազման հիմնական պատճառը:</span><br /><span style="font-size: small;">Պորտուգալացիները համարում էին, որ իրենք ավելի բարձր են դավսում հնդկացիներից, դրա համար էլ պետք էր վերջիններիս ստրկացնել և ծառայեցնելե սեփական կարիքներին: Հնդկացիների մշակույթը պորտուգալացիները համարում էին թերի ու կոպիտ: Նրանք այն կարծիքին էին, որ պետք էր ստիպել հնդկացուն քրիստոնեություն ընդունել տալ և ինտեգրել եվրոպական մշակույթին: Այսպիսով կամաց-կամաց հնդկացիները կորցրեցին իրենց ինքություն ու սեփական մշակույթը: <i><span style="font-family: Sylfaen;"> </span></i></span><br /><br /><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: Sylfaen;">Կանիբալիզմ </span></i><b><span style="font-family: Sylfaen;"><br /></span></b></span><span style="font-size: small;">Որոշ ցեղատեսակների պրակտիկայում առկա էր մարդակերությունը, օրինակ տուպինամբաների մոտ, որոնք բնակվում էին Բրազիլի հարավարևելքի մերձափնյա շրջաններում: Մարդակերությունը կիրառվում էր, քանզի հավատում էին` ուտելով թշնամու միսը, նրանք կվերամարմնավոր էին իմաստություն, քաջություն և գիտելիք: Հետևաբար նրանք չէին սնվում թույլ և վախկոտ մարդկանց մսով: Մարդակերությունը միայն կիրառվում էր խորհրդանշական ծիսակատարությունների ժամանակ:<i><span style="font-family: Sylfaen;"> </span></i></span><br /><br /><span style="font-size: small;"><i><span style="font-family: Sylfaen;">Հնդկացիների կրոնը</span></i></span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Ամեն մի հնդկացի ցեղ ուներ տարբեր հավատալիքներ և հոգևոր ծիսակարգեր: Սակայն, բոլոր ցեղատեսակները միևնույն ժամանակ հավատում էին բնության ուժերին և նախնիների հոգիներին: Աստվածների և հոգիների համար իրականացնում էին ծիսակատարություններ և տոնական խնջույքներ: Պաժեն` հնդկացի քուրմը, պատասխանատու էր փոխանցելու այս գիտելիքները իր ցեղին: </span><br /><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Որոշ ցեղեր նույնիսկ թաղում էին հնդկացիների մարմինները մեծ կերամիկական ամանների մեջ, որտեղ բացի դիակից դնում էին հանգուցյալի անձնական իրերը: Սա ցույց էր տալիս, որ այս ցեղերը հավատում էին մահից հետո հանդերձյալ կյանքին:</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><i><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;">Ռաֆայել Ղազարյան </span></i><span style="font-size: small;"><o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6656418955309504837-1153596854224024582?l=brazilarmenia.blogspot.com' alt='' /></div>Բրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6656418955309504837.post-6919150551924013072010-04-26T08:30:00.007+05:002010-04-26T09:40:19.939+05:00Ժառանգական Կապիտանիաներ<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Ժ<i><i>առանգական կապիտանիաների համակարգը, դոնատարիոները, գաղութային Բրազիլի կառավարումը, բրազիլական տարածքների բաժանումը, դժվարություններն ու ընդհանուր կառավարությունը</i></i></span> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Բրազիլի հայտնաբերումից անմիջապես հետո, Պորտուգալիայի թագավորությունն սկսեց մտահոգվել բրազիլական տարածքներում օտարների նվաճումներից և սկսեց վերանայել բրազիլական գաղութի օկուպացման իր քաղաքականությունը: Այս մտավախությունը շատ լուրջ էր, քանզի Ֆրանսիայի, Անգլիայի և Հոլանդիայի կորսարներն ու ծովահենները անընդմեջ թալանում էին նոր հայտնաբերված երկրի հարստությունները: Առաջին լուրջ քայլերը ձեռնարկվեցին 1530թ., երբ Մարտին Աֆոնսո դե Սոուզայի գլխավորած արշավախումբն ուղղարկվեց Բրազիլ ընդմիշտ հաստատվելու համար: Մարտին Աֆոնսոյի և նրա հետ եկած գաղութարարների պարտականությունն էր Բրազիլում ավանների հիմնադրումը, դրանց բնակեցումն ու տեղային տնտեսությանը զարգացումը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">1534-1536 թթ. ընկած ժամանակահատվածում Պորտուգալիայի թագավոր Դոն Ժուան Երրորդը որոշում է նոր գաղութը բաժանել 15 գոտիների, որոնք ձգվում էին Բրազիլի ծովեզրից մինչև Տորդեզիլի համաձայնագրում նշված գիծը: Այս հողային հսկա գոտիները, որոնք անվանվեցին ժառանգական կապիտանիաներ (<i><b>capitanias hereditárias</b></i>), նվիրաբերվում էին միայն ազնվականներին և թագավորին վստահելի անձանց: Այս անձինք, որոնք նվեր էին ստանում տվյալ հողերը, կոչվում էին դոնատարիոներ և նրանց հիմնական գործունեությունը կայանում էր այդ հողերը կառավարելու, գաղութացնելու, պաշտպանելու և զարգացնելու մեջ : Բացի դրանից նրանք պետք է մարտնչեին հնդկացիական ցեղերի դեմ, որոնք դիմադրում էին իրենց տարածքների օկուպացումը ինվազորներց: Այս ծառայությունների դիմաց դոնատարիոները բացի հողերից ստանում էին որոշակի առավելություններ, այն էր` հարուստ հանքերի և բուսական ռեսուրսների շահագործման իրավունքը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Այս տարածքները փոխանցվում էր ժառանգաբար հորից` որդուն, դրա պատճառով էլ կառավարման սույն համակարգը կոչվում էր ժառանգական կապիտանիա: Պաշտոնակալման առաջին իսկ պահից դոնատարիո կապիտանը թագավորությունից ստանում էր երկու կարևոր փաստաթուղթ` նվիրատվության նամակը (<i><b>Carta de Doação</b></i>) և ազգային-վարչական ինքնավարություններին տրվող արտոնագիրը (<i><b>Foral</b></i>): Առաջին փաստաթղթում նշվում էր, որ Պորտուգալիայի կառավարությունը որոշակի կապիտանիա է զիջում դոնատարիոյին, որտեղ վերջինս իրավունք չունի վաճառելու նվիրաբերված հողերը, իսկ <i>Ֆորալում</i> սահմանված էր կապիտան-դոնատարիոյին տրված իրավուքների ու պարտականությունների հատուկ հայեցակարգը: Նա կարող էր հիմանդրել ավաններ, նիվրաբերել անմշակ հողակտորներ, իրականացնել դատական և զինվորական գործունեություն, հարկեր հավաքագրել և ստրկացնել հաստատուն թվով հնդկացիների: Նա կարող էր շահութաբաժին ունենալ ծավալված տնտեսական գործունեությունից, միայն թե չվնասեր Պորտուգալիայի Թագավորության հարկային քաղաքականության սահմանված նորմերը: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Չնայած բազում հատկություների և սահմանված կանոնակարգերի` ժառանգական կապիտանիաների կառավարման համակարգն ակնկալվող արդյուքների չհասավ: Պետության կողմից տնտեսությանը չաջակցելը, որոշ դոնատարիոների անփորձությունը, կապի և հաղորդակցման դժվարությունները, հնդկացիների անհյուրընկալություններն ու պարբերաբար հարձակումները, ռեսուրսների բացակայությունն ու տարածքների ահռելի չափսերը բարդացնում էին այդ համակարգի ներդնումը: Միայն Պերնամբուկոյի և Սան Վիսենտեի կապիտանիաները կարողացան բարգավաճել և հաղթահարել ժամանակի բոլոր խնդիրները, որըն էլ բացատրվում էր սեփական հողերում շաքարային արդյունաբերության ներդրմամբ: </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">1549թ. Պորտուգալիայի թագավորը Բրազիլի կառավարման համար մշակեց մեկ այլ` կենտրոնացնող համակարգ, որը կոչվեց «<i>Ընդհանուր կառավարություն</i>» (<i><b>Governo-Geral</b></i>): Այսպիսով դոնատարիոների բոլոր գործառություններն անցան մեկ ընդհանուր կառավարչի հսկողության ներքո: Իսկ ժառանգական կապիտանիաները վերջնականապես վերացվեցին միայն 1759թ. նախարար Մարքես դե Պոմբալի կողմից:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">Կարևոր ժառանգական կապիտանինաները և դրանց դոնատարիոները` Սան Վիսենտե (<i>Մատին Աֆոնսո դի Սոուզա</i>), Սանտանա, Սանտո Ամարո և Իտամարակա (<i>Պերո Լոպես դե Սոուզա</i>), Պարաիբա դո Սուլ (<i>Պերո Գոիս դա Սիլվեիրա</i>), Էսպիրիտո Սանտո (<i>Վասկո Ֆերնանդես Կոուտինյո</i>), Պորտո Սեգուրո (<i>Պերո դե Կամպես Տոուրինյո</i>), Իլյեուս (<i>Ժորժե Ֆիգեյրեդո Կոհեյիա</i>), Բահիա (<i>Ֆրանսիսկո Պերեիրա Կուտինյո</i>), Պերնանմբուկո (<i>Դուարտե Կոելյո</i>), Սեարա (<i>Անտոնիո Կարդոզո դե Բահոս</i>), Բայա դե Տրաիսոնից մինչև Ամազոն (<i>Ժոաո դե Բահոս, Այրես դա Կունյա և Ֆերնանդո Ալվարես դե Անդրադե</i>):</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: small;"><i>Ռաֆայել Ղազարյան</i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6656418955309504837-691915055192401307?l=brazilarmenia.blogspot.com' alt='' /></div>Բրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6656418955309504837.post-22762658680012947512010-04-26T01:47:00.003+05:002010-04-26T09:42:22.677+05:00Բրազիլի հայտնագործումը<div style="text-align: justify;"><div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"><span style="font-size: small;"><i>Գաղութային Բրազիլի պատմությունը, Բրազիլի հայտնագործման պատմությունը, հնդկացիների և պորտուգալացիների առաջին շփումները, պաու-բրազիլի ծառատեսակի շահագործումը</i></span></div><br /><span style="font-size: small;">150</span><span style="font-size: small;">0թ. ապրիլ</span>ի 22-ին Բրազիլի ափերին մոտեցան պորտուգալական 13 կարավելաները (նավեր), ծովագնաց Պեդրո Ալվարես Կաբրալի գլխավորությամբ: Առաջին հայացքից, նավատորմի անձնակազմը կարծեց` հանդիպել է ինչ-որ մեծ լեռան և այն անվանեց Զատկի Լեռ (<i><b>Monte Pascoal)</b></i>: Ապրիլի 26-ին կատարվեց առաջին պատարագը Բրազիլում:<br /><br />Թողնելով տարածքը և շարունակելով դեպի Հնդկաստան տանող ուղին` Կաբրալը, կասկածելով, որ հայտնաբերված տարածքն ավելի շատ նման է մայրցամաքի կամ ինչ-որ մեծ կղզու, տեղանքը վերանվանում է Վերա Կրուզի Կղզի (<i><b>Ilha de Vera Cruz)</b></i>: Հետագայում, նույն տարածքը հետազոտելիս, այլ ծովագնացները, որոնք, պարզելով տեղանքի մայրցամաք լինելու փաստը, այն ևս մեկ անգամ վերանվանում են` կոչելով Սուրբ Խաչի Երկիր (Terra de Santa Cruz): Միայն 1511 թ.` պաու բրազիլ անվամբ կարմիր փայտատեսակի հայտնաբերումով, այս երկիրը կոչվում է Բրազիլ:<br /><br /><span style="font-size: small;">Բրազիլի հայտնագործումը տեղի ունեցավ <span style="font-size: small;"><b><i>Մեծ Նավագնացությունների</i> </b></span>դարաշրջանում, երբ պորտուգալական և իսպանական նավերը նավարկում էին օվկիանոսներում` նոր տարածքներ հայտնաբերելու տենդով բռնված: Բրազիլի հայտնագործումից մի քանի տարի առաջ` 1492 թ, Քրիստափոր Կոլոմբոսը, Իսպանիայի դրոշի ներքո նավարկելիս, հասավ Ամերիկա, որն էլ կարևորագույն խթան հանդիսացավ բազում նավագնացների համար` մեծացնելով նրանց ակնկալիքները: Գործնականում նոր տարածքներ հայտնագործելու միևնույն հավակնություններն ունենալով` Պորտուգալիան և Իսպանիան 1494 թ. կնքեցին Տորդեզիլի համաձայնագիրը (<i><b>Tratado de Tordesilhas</b></i>), որպեսզի նոր հողերի սեփականացման համար կանխեն հետագա պատրերազմները: Ըստ այդ համաձայնագրի` Պորտուգալիային մնացին նոր հայտնաբերված հողերը, որոնք գտնվում էին քարտեզում նշված գծից արևելք` Կանաչ Հրվանդանի Կղզիներից (<i><b>Cabo Verde</b></i>) 360 մղոն դեպի արևմուտք, մինչդեռ Իսպանիային մնացին նշված գծից դեպքի արևմուտք ընկած տարածքները:</span><br /><br />Հայտնաբերումից հետո մոտ 3 տասնամյակ Բրազիլին այնքան էլ ուշադրություն չէր դարձվում, Պորտուգալիան դեռևս շարունակում էր պահպանել և զարգացնել Հնդկաստանի և Աֆրիկայի հետ համաշխարհային առևտուրը, քանզի այն համեմուքներն ու ապրանքատեսակները (մեխակ, պղպեղ, դարչին, մշկընկույզ, իմբիր, մետաքս, ճենապակի և այլն), որոնք պորտուգալացիները գտնում էին այնտեղ, մեծ արժեք ունեին` Եվրոպայում առևտուր իրականացնելու և դրանց պայմանները պահպանելու համար: Բրազիլից ծառահատում էին միայն պաու-բրազիլը, որի կարմիր ներկը մեծ պահանջարկ ուներ Եվրոպայում: Այդ ժամանակ էլ օգտագործվեց այսպես կոչված բարտերային աշխատանք (<i><b>escambo</b></i>) եզրը. այսինքն հնդկացիները պորտուգալացիներից ստանում էին զանազան մանր-մունր ապրանքներ (հայելի, սուլիչ, զանգակ) փոխարենը կտրատում և մինչև կարավելաներ էին տեղափոխում պաու-բրազիլի գերանները:<br /><br />Միայն 1530թ. Պորտուգալիայի թագավորությունը սկսեց զբաղվել նոր տարածքի գաղութացմամբ` Բրազիլ ուղարկելով Մարտին Աֆոնսոյի գլխավորած արշավախումբը, որն այնտեղ պետք է նախնական միջոցառումներ իրականացներ հետագայում տարածքները բնակեցնելու, պաշտպանելու, տարածքային կառավարություն ձևավորելու, երկրի շահագործումը համակարգելու համար: Գաղութացման հարցը օրակարգային էր դարձել, քանզի մտավախություն կար տանուլ տալու նոր ձեռք բերված երկիրը այլ նվաճողների (Անգլիա, Ֆրանսիա, Հոլանդիա), որոնք մասնակցություն չէին ունեցել Տորդեզիլի համաձայնագրի կնքման գործընթացին: Մարտին Աֆոնսոյի մեկ այլ գործունեություն ևս ընդգծվեց պատմության մեջ, այն էր` նրա կողմից շաքարեղեգնի ներմուծումը և բրազիլական հողատարծքներում տնկելու փորձերը, ինչի շնորհիվ էլ հիմնադրվեց Բրազիլի առաջին ժողովրդագրական միջուկը հանդիսացող Սան Վիսենտե (<i><b>São Vicente</b></i>) քաղաքը 1532թ.:<br /><br /><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><i>Ռաֆայել Ղազարյան </i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6656418955309504837-2276265868001294751?l=brazilarmenia.blogspot.com' alt='' /></div>Բրազիլի պատմությունըhttp://www.blogger.com/profile/08185979827722840934noreply@blogger.com0